AD Columns » 4 mei

Lieve Iris,

Stoplichten die verkeerd staan afgesteld, mensen die veel te lang aan het woord zijn, treuzelende klanten bij de slager. Het roept bij mij ergernis op. Ja, van nature ben ik zeer ongeduldig.

Op het moment dat ik dit schrijf (vrijdagmorgen) ligt Daffie nog in coma. Wachten tot iemand die je intens dierbaar is ontwaakt uit een slaap die grenst aan een obscuur schimmenrijk maakt heel nederig, Iris. Toeteren, interrumperen of overdreven zuchten helpt niet op de IC van het AMC.

Hier gelden andere wetten, een ander ritme. Als de neurochirurg zegt dat we moeten wachten, wij allemaal, dan is het zo. Je zet je naast Daffie’s bed, aait haar arm en kijkt naar de mobiele cijferfabriek naast haar. En dan kijk je weer naar haar, Sneeuwwitje, die ogenschijnlijk wacht – zoonlief kwam met de beeldspraak – om wakker gekust te worden.

De sproetjes op haar neus. Ze heeft een gezonde kleur. Hoewel een beetje opgezwollen, dit is onmiskenbaar Daffie zoals we haar kennen. Het paars en geel en groen, het geronnen bloed, een paar hechtingen? Dat lijkt allemaal erger dan het is. Hoe gewond is ze van binnen? Dát is de vraag.

Op haar schedel zit een stukje gaas. Daaronder, het is bijna niet voor te stellen, staat een luikje open. De drain kon er gelukkig al snel uit. Nog meer goed nieuws: ze ademt zo goed als op eigen kracht.

Als haar ooglid wordt opgetild en de medicus een lampje schijnt, schrikt de pupil, verkleint. Dat is goed! Op pijnprikkels reageert ze ook. Heel even heeft ze eergisteren, gisteren en vandaag een ooglid opengetrokken, maar ze trok zich weer terug. Ze moet haar ogen langer openhouden, wakker worden, want dan pas valt er wat te zeggen over eventuele schade.

We wachten dus. Ik kijk ondertussen met bewondering naar het personeel van de IC van het AMC. Kundig, rustgevend, betrokken.

Dat is de stand van zaken in het AMC, Iris.

Ik vraag mij af of jij op 4 mei iets bijzonders doet aan dodenherdenking? Of is de Tweede Wereldoorlog voor iemand van 28 de ver-van-m’n-bed-show?

Hartelijks, Hugo