Iris Koppe

auteur/journalist/schrijfcoach

iris.koppe@gmail.com
twitter

AD Columns » avonturen met mate

Lieve Hugo,

Wat zijn jouw goede voornemens voor 2013? Afvallen? Minder gefrustreerd zijn over Sparta? Of misschien af en toe weer eens met je kop op tv? En wellicht kun je mij wat minder afzeiken?

Mijn goede voornemen is om mijn avonturendrift wat in te tomen. Spannende dingen meemaken is natuurlijk heerlijk, maar er zijn wel grenzen. Afgelopen jaar werd ik soms zo moe van mezelf. Die continue drang om intens en meeslepend te leven staat me ook vaak in de weg. Maar Hugo, ik word er steeds beter in om van kleine dingen te genieten. Een vaardigheid om in 2013 verder te ontwikkelen.

In de lijst met meest stressvolle momenten van het afgelopen jaar, kwam het bezoekje aan Joelia Timosjenko redelijk hoog binnen. Deze ex-premier van Oekraïne ligt in een bewaakt ziekenhuis in Charkov, waar ik als EK-vrouw tussen de Oranjesupporters enige tijd verbleef.

Op een middag sprak ik af met een redacteur van een oppositiekrant, die voor een hernia regelmatig op controle moest in dit ziekenhuis. Omdat de beste man bedreigd werd ontmoetten we elkaar op een geheime locatie. Tijdens het gesprek groeide het idee om op ziekenbezoek te gaan bij Timosjenko. “Fantastisch, we gaan er nu heen!” riep ik enthousiast. Omdat de redacteur een aantal verplegers kende konden we zo doorlopen. We namen de lift en pas bij de kamerdeur bij Timsojenko werd ik door een beveiliger tegengehouden. “Nou ja, ik wil alleen maar wat bloemen brengen,” riep ik verontwaardigd.

Nog een les voor het nieuwe jaar: tart nooit een autoriteit in een voormalige Sovjetrepubliek. Het liep vervolgens nog bijna uit de hand, want toen we beneden stonden werd de redacteur door een politieman herkend en moesten we halsoverkop het gebouw verlaten. In de auto – ik zat in elkaar gedoken op de achterbank – reden we plankgas terug richting het centrum.

In mijn tas zat een extra t-shirt dat ik snel aantrok en ik deed een petje op. We zijn nog een stukje achtervolgd, maar niet voor lang. Halverwege, bij een toeristische waterbron, gooide de redacteur me uit de auto en ging ik quasi geïnteresseerd foto’s maken van de waterput. Ik zette mijn meest naïeve gezicht op en kocht een paar souvenirtjes. Het is allemaal goed gegaan, maar dit soort avonturen mogen best iets meer met mate.

Liefs, Iris