Iris Koppe

auteur/journalist/schrijfcoach

iris.koppe@gmail.com
twitter

AD Columns » Bitcoin

Lieve Hugo,

Twee jaar geleden kocht ik in een opwelling voor honderd euro aan bitcoin. Het was het najaar van 2011. Op mijn nachtkastje lagen boeken als “Overleef de kredietcrisis” en “Als de dollar valt”. Op tv boezemden rennende mannen met multomappen onder hun armen iedereen angst in. Het zou allemaal niet lang meer goed gaan, dat was wel duidelijk.

Aangezien de euro waarschijnlijk ook haar beste tijd had gehad, begon ik te flirten met andere valuta.

Over bitcoin had ik toevallig net een artikel gelezen. Het was een nieuw betaalmiddel, ontwikkeld door de Japanner Satoshi Nakamoto. De eerste valuta die níet gecontroleerd werd door banken of overheden, dus geen belastingen meer en niemand die er met een bonus van jouw geld vandoor kon gaan. Maar er werd ook lacherig over gedaan: de bitcoin zou een hype zijn en ieder moment kunnen instorten.

Van de honderd euro die ik omwisselde voor bitcoin kocht ik bij een online Amerikaans winkeltje een pakje Fruitella (1,15 bitcoin) en een Leffe Brown (0,87 bitcoin). Omgerekend was dat toen € 4,65. Hierna vergat ik de munt al snel weer.

Tot ik vorige week las dat de waarde ervan nogal gestegen was. Bitcoin door grens 1000 dollar, schreef RTL-Z.

Neurotisch begon ik in allerlei laadjes te rommelen. Waar was het wachtwoord van mijn online bitcoin-rekening? Ik begon te twijfelen: had de zuinige Nederlander in mij destijds de resterende bitcoins weer terug geruild voor euro’s? Of had ik ze gewoon op die rekening laten staan? In dat geval zag de toekomst er zonnig uit. Een tweede huisje in Brazilië voor tijdens het WK – ik noem maar wat – zouden dan opeens tot de mogelijkheden behoren.

Het pakje Fruitella lag nog altijd in plastic in een keukenlade. Zou dit snoep nu ook een paar duizend euro waard zijn? Of werkte het niet zo?

Ik zocht in al mijn inboxen en op al mijn harde schijven: nergens was dat verdomde wachtwoord. Maar opeens wist ik het weer: bitcoinhype. Ja hoor, schot in de roos, dat was hem. De rekening was leeg, ik had destijds toch alles terug gewisseld naar euro, luisterend naar al die mensen die zeiden dat de munt snel weer zou verdwijnen. Wat een vreselijke teleurstelling! Het wordt een magere Sinterklaasavond, Hugo.

Iris