AD Columns » Mars One

Lieve Hugo,

Heb je wel eens van Mars One gehoord? Ik dacht eerst dat het een grap was, maar het blijkt een serieus project waar mensen de mogelijkheid krijgen om naar de planeet Mars te gaan.

Er zijn momenteel selectierondes om wereldwijd de vier beste kandidaten voor de reis te kiezen. Het is de bedoeling dat zij vanaf 2023 op Mars wonen. Hierna zullen er elke twee jaar nieuwe mensen bijkomen zodat er op een gegeven moment een levensvatbare kolonie ontstaat. De ruimtereis en de aankomst op Mars zullen worden gefinancierd door middel van een Big Brother-achtige tv-show. En zo kunnen we vanaf de aarde allemaal meegenieten met het wel en wee in de raket.

De geselecteerde kandidaten zullen natuurlijk wel sterven op Mars. Een terugreis – van weer twee jaar – is te duur. Maar ja, dan sta je als Mars-ganger wel in het rijtje van Columbus en Armstrong. En het gaat hier om de toekomst van de mensheid: de aarde is kwetsbaar en om te overleven zullen we ons multi-planetair moeten verspreiden.

Hugo, was dit toch niet iets voor jou geweest? Misschien kun je je nog aanmelden. Niet dat ik je weg wil hebben, maar jij zou mooie stukjes kunnen tikken vanuit de cockpit.

Nog leuker zou het zijn als Van Gaal dan ook mee gaat. Of is er dan al ruzie voor jullie de dampkring door zijn? En hoe zou het Van Gaal op Mars bevallen? Misschien is hij ook daar een goed leider en blijkt zijn visie zelfs multi-planetair.

Het eten wordt wel een probleem, vrees ik. Op Mars bestaat het menu, vanwege het gebrek aan energie, vooral uit zwamachtige schimmels die op meelwormen en algen gekweekt zijn. Tsja.

Verder heeft de planeet geen ozonlaag en magnetosfeer, waardoor je als aardbewoner permanent wordt blootgesteld aan gevaarlijke, ultraviolette straling. Het gaat zelfs door je ruimtepak heen. Daarom zal je het grootste gedeelte van de dag in ondergrondse lavatunnels moeten doorbrengen. Het klinkt eenzaam, maar vergeet niet dat je nog met drie andere mensen bent! Precies genoeg om lekker te kunnen bridgen.

Ik hoorde laatst een ontroerend Russisch liedje over astronauten in de ruimte. Ze misten het geluid van de regen zo. En toen wist ik zeker dat ik zo’n reis nooit zou kunnen maken. Zonder regen lijkt me er niets meer aan.

Iris