Iris Koppe

auteur/journalist/schrijfcoach

iris.koppe@gmail.com
twitter

AD Columns » fanpagina van mijn kat

Lieve Hugo,

Vorige week is het e-book verschenen van mijn tweede roman ‘De man met de schaar’. Dat is leuk, al vind ik zelf de papieren versie beter. Het hoort er tegenwoordig bij: een roman moet ook leverbaar zijn voor mensen met een e-reader.

Ik zou zelf niet zo snel beginnen aan zo’n apparaat, omdat ik al zoveel tijd achter het beeldscherm doorbreng en elke mogelijkheid om dat niet te hoeven met beide handen aangrijp. Ik hou van tastbare zaken; een papieren krant, een beduimeld boek en een man van vlees en bloed, geen geflirt via internet. Facebooken doe ik wel, maar met mate. Tijdens het schrijven van ‘De man met de schaar’ stond ik ongelooflijk sceptisch tegenover Facebook en dat zie je ook in het boek terug. Ik vond het toen een medium waar men elkaar voortdurend liep voor te liegen. Maar nu, bijna twee jaar later, kijk ik er anders naar. Ik ben het meer gaan waarderen. En daarbij, in het echte leven loopt iedereen zich ook beter voor te doen dan hij eigenlijk is.

Toch zijn er nog genoeg dingen waar ik me aan erger. Warrig en onjuist taalgebruik bijvoorbeeld. Of mensen die merken of bedrijven liken. Het toppunt zijn personen die cryptische onheilsberichten plaatsen om bezorgde reacties te ontlokken. Mijn kat heeft nu trouwens een eigen fanpagina op Facebook. Hij woont bij m’n vader, maar zo weet ik toch een beetje wat hij aan het doen is. Mijn zwager houdt zijn wel en wee namelijk nauwgezet bij. Zo weet ik dat de kat op dit moment ook aan een roman schrijft: ‘vijftig pootjes grijs’ en daar zie ik regelmatig statusupdates van voorbij komen. Soms zie ik hem languit op de verwarming liggen en dan staat erboven: hard aan de slag #thuis. Of hij ligt te slapen op een laptop, #geenwritersblock. Ik hoef mijn oude huisdier nooit te missen.

Een lastig punt zijn nog steeds ouders op Facebook. In mijn vriendengroep zijn twee stromingen: degenen die hun ouders zonder enig probleem toelaten en degenen die hun koste wat kost weren uit al hun sociale media. Ik behoor tot die tweedestroming.

Jij Twittert en Facebookt niet, hè Hugo? Waarom eigenlijk niet? Dan zal je wel veel tijd over hebben.

Lfs, Iris