AD Columns » Gezag

Lieve Hugo,

Door wie ik voorgelezen werd? Ja, wel eens door mijn vader en moeder natuurlijk. Maar ik was zo’n bijdehand kind dat het boek van de oppas afpakte en zei: ,,Kom maar hier, ik zal jou eens even voorlezen.” En dan vervolgens zelf een half uur aan het woord was.

In films heb ik een hekel aan bijdehante kinderen. Zodra er iemand onder de zestien met één of andere wijze levensles komt, pak ik er een teiltje bij. Mochten volwassenen ook nog eens deze raad opvolgen van de bebrilde koter met rugzak – ,,Waarom gaan we niet met z’n allen samenwonen?” – dan zet ik direct de tv uit.

Ik behoor tot de generatie ‘kinderen van babyboomers’, voor wie het begrip hiërarchie een vrij rekbaar begrip is. Of misschien heeft het woord wel helemaal geen betekenis. Wij kunnen er ook niets aan doen dat we zo bijdehand en eigenwijs zijn. Bij een autoriteit denk ik in eerste instantie altijd: ,,Het zal wel weer, laat maar lullen.” Dit gaat onbewust en ik doe het niet expres! Ik probeer me er steeds tegen te verzetten. Het is de erfenis van een bepaalde opvoeding, waarin ouders je beste vrienden zijn. Polderen voor een land is misschien goed, maar polderen in een gezin is vragen om moeilijkheden.

Toch probeer ik al zolang ik me kan herinneren, tegen wil en dank, gezag te creëren. Op de basisschool bleef ik geforceerd ‘u’ en ‘mevrouw’ tegen de juf zeggen tot ze echt geïrriteerd raakte. “Zeg nou maar gewoon Anne-Marie!” De maatschappij helpt dus ook niet bepaald mee. Nu ik dit opschrijf voel ik me eigenlijk weer boos worden. Laat mij godverdegodver mevrouw zeggen. Dit is toch een vrij land?

Gevolg is dat er nu een tegenbeweging op gang is gekomen van jonge ouders die een spijkerharde opvoeding naleven. Ze drinken geen alcohol waar de kinderen bij zijn, dulden geen tegenspraak en gaan al helemaal niet in discussie over wat voor groentes er worden opgediend. Meningen? Die hou je gewoon lekker voor je. Ik wil zelfs nog een stapje verder gaan. Mocht ik kinderen krijgen dan dienen ze me met u aan te spreken en laten ze me helemaal uitpraten. ,,Jij houdt het komende half uur je kop dicht, want ik ga je voorlezen.”

Lfs, Iris