AD Columns » Kantoortje

Lieve Hugo,

Ik erger me aan mensen die het schrijversbestaan romantiseren. Het is namelijk een eenzame lijdensweg en soms vraag ik me af waarom ik dit beroep heb gekozen. Het begint ’s ochtends al bij het opstaan. Ik zet m’n wekker altijd om acht uur, omdat ik denk dat het belangrijk is om in ieder geval een beetje een ritme te hebben. Als-ie afgaat denk ik steevast: “Dit is echt te vroeg. En als ik nu opsta, ben ik de hele dag moe en werk ik niet geconcentreerd.” Vervolgens slaap ik nog een paar uur en moet ik ’s avonds weer langer door werken. Een frustrerend ritueel.

Daarnaast mis ik ook gewoon collega’s. Een tijdje geleden heb ik me aangemeld bij een mailinglist voor zielige zzp’ers. Elke dag ontving ik een fake kantoorbericht. Over een kapotte printer bijvoorbeeld. Of iets als: “Vergeten jullie niet dat Brigit al drie maanden thuis zit met een burn-out? Zet beneden even je naam op de kaart.” Zo heb je als thuiszitter nog een beetje het idee dat je onderdeel bent van deze maatschappij.

Een eigen bedrijfje klinkt zo geweldig: je bent eigen baas en je bepaalt zelf lekker je eigen werktijden. In de praktijk loop je jezelf de hele dag te corrigeren. Vandaag begon ik opgewekt met het tweede hoofdstuk van m’n nieuwe roman: “Het huis lag tussen de acaciabomen en had een….” M’n oog viel op een ontbijtbord en ik besloot de vaatwasser in te ruimen. Gehurkt merkte ik op hoe vies de keukenvloer was en ik ging dweilen. En nu je toch bezig bent, dacht ik, kun je meteen die lege flessen even wegbrengen.

Na de glasbak liep ik nog even langs de Coffee Company in de Wakkerstraat (jaja, de beste straatnaam voor een koffietent) en kocht een grote latte met soya-melk. Praatje hier, praatje daar. Oh, en die nog even bellen. Terug thuis moest er natuurlijk weer geluncht worden. En zo vliegt er een dag voorbij zonder een letter geschreven te hebben.

Maar sinds 1 oktober heb ik een kantoortje en deel ik een ruimte met andere schrijvers en journalisten. Ik ga me nu ook maar uitschrijven bij die mailinglist voor zielige zzp’ers, Want opeens krijg ik echte mails over kapotte printers. Wat een feest.

Liefs, Iris