Iris Koppe

auteur/journalist/schrijfcoach

iris.koppe@gmail.com
twitter

AD Columns » Moedergevoelens

Lieve Hugo,

Natuurlijk kon ik vroeger niet alles uitvreten. Ik was ook wel eens ondeugend, maar – zoals ik je vorige week al schreef – vooral gezagsgetrouw. Nu moet ik eerlijk bekennen dat het niet zo moeilijk is om gezagsgetrouw te zijn als er weinig gezag is. Echt ondeugend kon ik dus alleen zijn bij vriendinnetjes. Soms, als ik er bij eentje logeerde, haalden we de meest irritante streken uit. We stonden ’s nachts op en zetten alle klokken een paar uur vooruit, zodat we al om vijf uur, in plaats van om zeven uur, gelegitimeerd voor de tv zaten. We schroefden in de badkamer de douchekop open, legden er theezakjes in, en draaiden hem weer dicht. Het was een feest als vader of moeder vervolgens onder een bruine straal stond en daarna vloekend met de waterleiding ging bellen.

Kortom, waar gezag is wil je het tarten, waar het ontbreekt verlang je ernaar. In die zin ben ik blij om in Nederland te wonen en niet in, bijvoorbeeld, Rusland. Los van het feit dat er meteorieten inslaan, kun je het daar beter uit je hoofd laten om een autoriteit tegen te spreken. Ik moest afgelopen week opeens weer enorm aan Rusland denken naar aanleiding van een interview met Royston Drenthe die voor Alania Vladikavkaz gaat spelen. Denk jij dat dit een goed idee is, Hugo?

Ik heb vaak door Rusland gereisd en kan je verzekeren dat een donkere jongen geen leven heeft in de deelrepubliek Noord-Ossetië. Ik word dan overspoeld door allerlei moedergevoelens die zeggen: “Niet doen schat, niet doen!” Wie zou hem hierover hebben geadviseerd? Of zou hij zelf hebben zitten googlen op dit gebied? Eén van de eerste hits die je dan trouwens krijgt is: ‘Noord-Ossetische dichter onthoofd met samoeraizwaard’.

Aan de andere kant is het natuurlijk wel weer idealistisch om daar als pionier heen te trekken en de Noord-Ossetiers wat minder wereldvreemd te maken. Misschien maak ik me zorgen om niks. Maar een paar maanden terug las ik het boek ‘Geen Genade’ van Andy van der Meyde en had ik ook last van die moedergevoelens. Jongen, dit is gewoon niet zo handig, dacht ik op iedere pagina. Maar goed, zo staan de beste stuurlui altijd aan wal. Vooral in de voetballerij weten vrouwen het natuurlijk vaak beter.

Lfs, Iris