AD Columns » Python

Lieve Hugo,

in de herfstvakantie ging ik een dagje naar de Efteling. Een idee van de prela. Weet je nog van voor de zomer: iemand met wie je aan het daten bent en die eventueel een relatie zou kunnen worden. Een ‘pre-relatie’. Al is er inmiddels een nieuw woord voor: de quarrel, een ‘quality scharrel’. Een scharrel met wie je ook andere dingen doet dan in bed liggen.

Wij zijn de prela- en quarrel-fase nu voorbij en hebben – sorry voor dit suffe woord – een relatie. Dus liepen we hand in hand romantisch door het sprookjesbos. Sneeuwwitje hier, spinnenwiel daar. Op de foto met Repelsteeltje, tongen tegen de put van Vrouw Holle en natuurlijk werd Lang Nek meteen doorge-appt naar het thuisfront.

Wat mij bezielde om aan deze rustige dag een einde te maken door plotseling voor te stellen in de Python te gaan, wist ik niet.

Nou Hugo, ik was nog liever in een houten kar naar de maan afgeschoten. Ten eerste duurde het meer dan een uur voor mijn duizeligheid enigszins gezakt was, ten tweede had ik een spier in m’n nek verdraaid waardoor ik niet links of rechts kon kijken. We moesten linea recta terug naar de parkeerplaats. Het was allemaal niet echt femme fatale.

’s Nachts deed ik van de pijn geen oog dicht. Op Toetanchamon-achtige wijze manoeuvreerde ik me naar de keuken en nam twee pijnstillers. Zoals wel vaker ’s nachts, waarin elke gedachte vreselijk groot en dramatisch kan worden, leek deze Python-spier een onoplosbaar probleem. Ik zou in de ziektewet terecht komen. Schrijven zou überhaupt niet meer kunnen en op feestjes zou ik alleen maar stilletjes op een stoel kunnen zitten.

De volgende dag deed ik twee sjaals om en stapte dapper op de fiets. Ik nam alleen kaarsrechte wegen zonder bochten. Even later sprak ik een vriendin die me verbaasd aankeek: “Je weet toch wel dat je altijd een warming-up moet doen voor je in een achtbaan stapt? Gewoon even rekken en strekken, dat is heel gebruikelijk.”

Weer zo’n stukje algemene kennis dat ik tijdens mijn leven blijkbaar niet heb opgepikt.

Laten we hopen dat m’n nek het toe laat je zo nu en dan weer eens een brief te schrijven. Die zomerstop was wel erg lang. Is dat boek over Van Gaal al af?

Iris