AD Columns » Reeperbahn

Lieve Hugo,

Door onze correspondentie over de film Nymphomaniac moest ik denken aan het reisje dat ik vlak voor Oud&Nieuw maakte naar Hamburg. Ik was overgehaald door een vriendin, die meende dat deze Duitse stad tegenwoordig erg hip en trendy was.

Maar al meteen na aankomst voelde ik iets dat ik wel vaker voel bij havensteden: er hing iets onbestemds in de lucht.

Daags van tevoren had ik van verschillende kanten de vraag gekregen of ik ‘De Reeperbahn’ zou gaan bezoeken. Ik had dit woord nog nooit gehoord, maar het bleek een 930 meter lange straat vol erotische nachtclubs en tippel- en raamprostitutie. Volgens mijn reisgids was er ook een zijstraatje waar geen vrouwen mochten komen. Maar toch was de Reeperbahn, volgens ditzelfde gidsje, ook een must see voor vrouwen!

M’n vriendin en ik besloten een kijkje te gaan nemen. Een taxi zette ons af aan het begin van de straat en we vielen meteen met onze neus in de boter. Vlak voor ons werd een bewusteloze man op een brancard uit een erotische dancing gedragen. We liepen er met een boogje omheen terwijl er ondertussen aan onze jas werd getrokken of we alsjeblieft een discotheek binnen wilden komen. “Vrouwen gratis,” riep een man, “inclusief twee drankjes!”

Het was behoorlijk druk op de Reeperbahn met veel slenterend publiek en af en toe, midden op de stoep, een zwerver op een stuk karton. In de verte was het aanhoudende geluid van sirenes te horen. De erotische barretjes met knipperende neonverlichting werden afgewisseld met fastfoodrestaurants. Daarboven dichtgetimmerde ramen. Het deed op de één of andere manier allemaal erg jaren zeventig aan. Ik probeerde een naderend gevoel van droefheid tegen te houden, maar er was geen ontkomen aan.

We vluchtten een zijstraat in en gingen bij een Italiaans restaurant naar binnen. Gerecht van de dag: pizza maffia. Bedekt met dertig stukjes pittige salami. Natuurlijk namen we die.

Hierna liepen we nog een laatste rondje door de buurt. Het was inmiddels gaan regenen en we besloten een taxi terug naar het hotel te nemen. Net toen we warm op de achterbank zaten, arriveerde er vier politiebusjes. Er sprongen tientallen agenten uit. “Opstootjes zijn hier elke avond,” stelde de taxichauffeur ons gerust.

Voorlopig sla ik havensteden even over. Behalve als jij me weer eens uitnodigt om naar Rotterdam te komen natuurlijk.

Iris